Feeling so nostalgic คิดถึง Brett กับ Richard

แม้จะไม่ใช่นักฟังเพลงตัวยง แต่เราคิดว่าในยุคที่เราอายุประมาณ 24-25 (กลางยุค 90) นั้นมีแต่วงดนตรีคุณภาพที่เราฟังแล้วฟังอีกอย่างไม่คิดจะเปลี่ยนใจมาฟังวงไหนในปัจจุบัน เราขอตั้งข้อสังเกตกับตัวเองว่า ช่วงวัยของคนช่วงกลาง 20s มันเหมือนกับช่วงที่เรากำหนดรสนิยมของตัวเองไว้แบบถาวร วัยที่เพิ่งเรียนจบเริ่มทำงานหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง จริงอยู่ว่าบางคนอาจจะบอกว่าเรื่องรสนิยมมันเป็นสิ่งที่ถูกปลูกฝังกันมาตั้งแต่เด็ก จากคนรอบข้าง จากอะไรหลายๆอย่าง แต่พอมาในช่วงนั้นแล้วมันเหมือนกับเจอของถูกใจ ของที่ใช่

ไม่รู้นะ แต่เราถูกใจงานเพลงในยุคนั้นมาก ทุกวันนี้ก็ยังฟังอยู่ เคยคิดอยู่ว่าตัวเองชอบฟังแจ๊ส อืม… แจ๊สก็ดี สุดยอด แต่สุดท้ายก็กลับมาที่งานเพลงในยุคนั้นอีกจนได้ คือฟังแล้วมันโดน มันเป็นอะไรที่ใหม่สำหรับเราในยุคนั้น มันเหมือนกับถ้ามีอะไรมาโดนเราอย่างจังในช่วงอายุกลาง 20 ล่ะก็ อันนั้นมันคืออันที่ใช่ เหมือนคนในยุค 60 ก็ต้อง The Beatles, Elvis ฯลฯ ส่วนยุคเราก็ต้อง Nirvana, Soundsgarden, Pearl Jam, The Verve, The Cransberries, Garbage, Beck, Oasis, Suede, Sugar ray, Sonic Youth, Vanilla Ice กับ MC Hammer (จำได้เพลงเดียว Ice Ice baby กับ You can’t touch this) เราว่ามันสนุกกว่า rap สมัยนี้) หรือแม้แต่ Spice Girls แล้วก็ boy bands ที่ขอคอนเฟิร์มว่าไม่ได้มีดีแค่หน้าตา ที่กล่าวมานั้น เป็นเพียงส่วนน้อยเท่าที่จำได้ และส่วนมากมักจะดังอัลบั้มนึงแล้วก็หายไป แต่เป็นอัลบัมที่ฟังเมื่อไหร่ก็โดน ที่สำคัญนักร้องนักดนตรียุคนั้นทำให้พวกกรุ๊ปปี้ที่ไล่ตามกรี๊ดนักร้องดูเป็นกรุ๊ปปี้มีระดับมีสมองเพราะนักร้องเท่แถมมีคุณภาพ ไม่อยากจะบอกว่าไม่เหมือนสมัยนี้แต่ก็ขอบอกว่าไม่เหมือนสมัยนี้

แล้วอะไรล่ะที่เป็นตัวกำหนดคำว่า “ยุคเรา” นั่นดิ เราใช้อะไรเป็นตัวกำหนด ถ้าถามเราตอนนี้ เราขอบอกว่า เราใช้ดนตรีเป็นตัวกำหนดยุคของเรา เพราะมันเป็นอะไรที่ชอบแบบฝังใจ ไม่เหมือนกับแฟชั่นการแต่งตัวหรืออะไรอื่น ๆ แล้วคุณคิดยังไง เฮ้อ คิดแล้วก็อยากกลับไปยุคนั้นอีกจัง อะไรก็ดีไปหมด

YouTube Preview Image YouTube Preview Image YouTube Preview Image YouTube Preview Image YouTube Preview Image

http://www.youtube.com/watch?v=pcr3sCkV5U4[/youtube]

YouTube Preview Image
Posted in มาตาดนตรี on September 15th, 2008. Trackback URI: trackback โดย ณัฐ ณัฐณพงศ์
Tags: , ,

5 Responses to “Feeling so nostalgic คิดถึง Brett กับ Richard”

  1. September 17th, 2008 at 11:42 am #พรภัฏ ชีวีวัฒน์

    เอ…ตกลงเราอยู่ยุคเดียวกันหรือเปล่าเนี่ย ทำไมเพลงที่ nostalgic สำหรับเรากลับเป็นเพลงพวก Natalie Cole, Roberta Flack โดยเฉพาะ Dionne Warwick เพลงนี้ :)

  2. September 17th, 2008 at 11:52 am #ณัฐ ณัฐณพงศ์

    โอ… แสดงว่าสมมติฐานของเราผิดพลาด ใช้ไม่ได้กับทุกคน (ก็แหงอยู่แล้ว) เอาใหม่ๆ อยากรู้ว่า ตอนอายุ 25 อะไรโดนใจเราที่สุด คุณโน้ตพอจะเล่าให้ฟังได้เปล่า คือเราคิดว่าช่วงอายุ 25 ชีวิตมันดิบ ๆ ดี แต่คนละแบบกับตอนเป็นวัยรุ่นอ่ะ

  3. September 17th, 2008 at 1:51 pm #พรภัฏ ชีวีวัฒน์

    25 เหรอ… 25 แต่งงาน ย้ายไปใช้ชีวิตอยู่ต่างถิ่น ชีวิตเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ อยู่กับตัวเองและเมียซะเป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่ความทรงจำดีๆมันไปอยู่กับยุคที่ยังไม่เกิด หรือเกิดมาได้แค่สองสามขวบได้

    แต่ถ้าจะให้นึกถึงอายุ 25 จริงๆล่ะก็ คงต้องนึกถึงบรรยากาศเพลง House แบบ Daft Punk หรือว่า Danny Tenaglia อะไรพวกนั้นมากกว่า

  4. September 19th, 2008 at 4:29 am #Bon, by the Bay

    เราก็ชอบ Brit Pop นะ จำได้ว่าฟังตามเพื่อนที่มหาวิทยาลัย (ตอนนั้นก็ซัก 20 น่ะ) หลังจากเรียนจบมาแล้วประมาณสองสามปี Suede ไปเปิดคอนเสริ์ตที่เมืองไทย แล้วก็มีไปแจกลายเซ็นต์อยู่ที่ร้าน Tower Records (ที่ Siam Center) เราก็ไป (ชะโงกดู) อยู่พักนึง ตอนอายุ 25 ก็ย้ายมาอยู่ต่างถิ่นเหมือนกัน หลังจากนั้นมาไม่ค่อยได้ตามข่าวเพลงจากฝั่งอังกฤษเท่าไหร่

    อืม จะว่าไป Brett เพิ่งออกอัลบั้มใหม่นี่นา อุดหนุดพี่เค้ายังอ่ะ =)

  5. September 24th, 2008 at 11:01 am #I-pui

    เราชอบ
    The Cransberries, Garbage
    กินเหล้าผับไหน ต้องขอเพลงตลอด

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>